Middeleeuwse koningen: koningschap in de vroege middeleeuwen
De Germanen die in de late oudheid het West-Romeinse Rijk binnenvielen, werden aangevoerd door krijgsheren. Vaak hadden deze krijgsheren alleen de leiding tijdens een militaire veldtocht. Zij werden gekozen op basis van hun militaire verdiensten: hoe dapper ze waren tijdens een gevecht, hoe kundig ze waren met een zwaard of bijl of hoe vrijgevig zij waren bij de verdeling van de buit. De Romeinen maakten graag gebruik van deze krijgsheren door hen aan zich te binden. Zulke krijgsheren kregen de Romeinse titel “Rex,” dat koning betekent. De Romeinen waren fel tegenstander van het vestigen van Germanen binnen de rijksgrenzen, als deze onvoldoende waren geromaniseerd. Maar doordat het Romeinse leger steeds vaker moest rekenen op de hulp van Germaanse krijgsheren, kon het leger deze krijgsheren niet tegenhouden wanneer zij besloten zich te vestigen binnen de rijksgrenzen. Eenmaal binnen de Romeinse grenzen besloten deze krijgsheren Germaanse staten te vestigen waar zij als koning regeerden. Zelfs na de val van het West-Romeinse Rijk bleven deze krijgsheren aan de macht en zouden de nieuwe koningen worden van Europa.
Toen er in de vijfde eeuw steeds meer van dergelijke Germaanse staten ontstonden, ontwikkelde dit koningschap zich tot een vorm waarbij de titel erfelijk werd. Maar van een eerstgeborenenrecht waarbij de oudste zoon de titel erfde, was geen sprake. Dit kon leiden tot een bittere opvolgingsstrijd. Om dat te voorkomen werden de landen van de koning een ‘allodium‘ – het Latijn voor bezit – en werd zijn titel verdeeld onder zijn zoons. Maar ook dat maakte geen einde aan de erfopvolgingsstrijd. In het vroegmiddeleeuws Europa werd dan ook vaak gevochten tussen deze staten. Ondanks dat de Germaanse koningen het keizerschap van de Oost-Romeinse keizer of Byzantijnse keizer erkenden, kon ook deze geen einde maken aan de onderlinge strijd. Want in de praktijk trokken de Germaanse heersers zich weinig aan van deze keizer. De enige koning die een relatief lange periode van vrede in Europa wist te bereiken, was Karel de Grote. Deze liet zich in 800 te Rome kronen tot keizer.
